تصور کنید نموداری ترسیم شده مبنی بر آمار نهادها و سازمانها، در میزان خر دانستن ملت شریف .

بدون شک صدا و سیمای محترم رتبه نخست را در این زمینه از آن خود خواهد کرد.

اپیزود اول- یک روز بعد از انتخابات ( از دیدگاه رسانه ):

-این انتخابات مشت محکمی بود بر دهان هرچه دولتی ست که از نظر ما دشمن خداوند متعال هستند و با توجه به مصادف شدن این روز مبارک با یک روز مبارک دیگر، لذا برای مردم فهمیم یک جشن با حضور نماینده منتخبشان برگزار میشود.

اپیزود دوم-دو روز بعد از انتخابات:

-اوضاع بسیار خوب است فقط اندکی خاشاک مشاهده شده که از عوامل بیگانه هستند و قصد اغتشاش دارند.

به زودی توسط ارگانهای مربوطه گردگیری خواهند شد.

اپیزود سوم: سه روز بعد از انتخابات:

- عده ایی خدانشناس ازخدا بیخبر به کوی دانشگاه حمله کردند و درها را شکستند و جوانها را کتک زدند و به امالشان آسیب رساند.البته در این میان، هواداران یکی از کاندیداها که رای نیاورده است امروز کمی معترض بودند.( در این قسمت دوربین با چرخش نود درجه با چند تن از هموطنانی که بینهایت مشتاق قرار گرفتن در مقابل دوربین هستند مصاحبه میکند):

-مصاحبه گر : شما به چه کسی رای دادید؟

-مصاحبه شونده: ( بعد از کمی من من و مکث) البته این مهم نیست که من به چه کسی رای دادم.مهم این است که به رای اکثریت احترام بگذاریم. ( عجیب است که طی شبهای متمادی همه در مقابل این سوال همین جواب را دادند.)

اپیزود آخر- لوکیشن: بیمارستان- مصاحبه با یک نفر که اصلا شبیه برادر شما نیست:

میشه برای بینندگان توضیح بدید که چی شد؟

ما داشتیم رد میشدیم که یکهو یک سری آدم اغتشاش گر ریختند سرمان و دیگر نفهمیدیم چی شد.

احتمالا یک اپیزود در شبهای آینده:

مصاحبه گر: به نظر شما این صدای الله اکبر که هرشب سر ساعت معین به گوش میرسد چیست؟

مصاحبه شونده : بله. اینها عده ایی از دشمنان خارجی هستند که هر شب با هلیکوپتر روی پشت بام مردم فرود می آیند و باعث اغتشاش میشوند. ازهموطنان میخواهیم که هوشیار باشند و درب پشت بامهایشان را محض احتیاط محکم قفل کنند .

عده ایی از محققین بر این باورند که روشها و عباراتی که امروزه در صدا و سیما برای خر کردن ملت فهیم به کار میرود بسیار قدیمی و ازکار افتاده محسوب میشود .

لذا عده ایی از دشمنان خارجی طی نامه ایی از آقای ضرغامی خواسته اند کمی روشهای خود را در زمینه گولمالی و ماستمالی به روز کرده تا سبب خنده و مضحکه جماعتی نشوند .  

دارم فکر میکنم به اینکه نسلهای بعد قصه امروز ما رو باور میکنند؟؟؟ 

-----  

پ.ن: همیشه از شنیدن صدای الله اکبر آدمها روی پشت بام بیزار بودم اما امشب حس متفاوتی بود نسبت به صداهایی که با انزجار از گلوی آدمها به گوش میرسید.

عجب حاشیه پرشوری.

پیشنهاد میشه انتخابات سه هفته به تعویق بیفته.

دور همه انگشتهایمان هم که نخ ببندند، ما فراموشکارتر از این حرفهاییم که یادمان باشد دیروز چه بر سرمان آوردند.

خیلی هنر کنیم به خاطر بیاوریم ، انگشتی داریم که میشود گه گاهی ‌آن را جوهری کرد.

در دوئل بعد از ده قدم ،برمیگردی و ماشه رو می کشی.

تو یادت رفت برگردی.

من یادم رفت ماشه رو بکشم.

گول ظاهرمو خوردی، فکر کردی صبر میکنم تا سه اخطاره بشی؟ نه عزیزم.وقتی ضربه فنی شدی تازه میفهمی که فن من باراندازه. حالا اگه جرات داری پاتو از این خط بزار اونورتر تا ببینی چطور فیتیله پیچ میشی.

این شما هستید که عادلانه انتخاب خواهید کرد .   

دار و دسته ی من و دموکراسی دیکتاتورها را، یا دار و دسته ی رفقای من و دیکتاتوری دموکراتها را......!!!  

گفتم که، شما انتخاب می کنید، شما اختیار تام دارید.

قبل از هر چیزی باید بگم که سه روزی میشه که میز کارم عوض شده در اصل باید بگم خوشبختانه من از یک واحد جهنمی به قسمت بهتری منتقل شدم. قبلا دو خط تلفن روی میزم بود که هر دو درون سازمانی یا به عبارتی داخلی بودند که برای گرفتن خط آزاد باید شماره 9 رو میگرفتم.

قسمت جدید هم مجهز به دو خط تلفنه با این تفاوت که یکی از خطوط  آزاده و مستقیم. روزهای اول طبق عادت وقتی گوشی رو بر میداشتم ناخود آگاه شماره 9 رو میگرفتم و منتظر میشدم تا خط آزاد بشه.

این ماجرا رو نوشتم تا به اینجا برسم که امروز با منشی طبقه چهارم کار خاصی داشتم. هرچقدر شماره  داخلی اش رو گرفتم بی وقفه اشغال بود، ترجیح دادم کمی به کارهام برسم  و در فرصت مناسبی دوباره تماس بگیرم.

یک ربع بعد داخلی 110( که متعلق است به منشی طبقه چهارم) همچنان اشغال بود.

دیگه داشتم کلافه میشدم که بالاخره بوق آزاد به گوشم رسید و بعد از دو زنگ صدای مردی از اون ور خط فرصت فکر کردن رو از من گرفت.

مرکز فوریتهای پلیس 110 بفرمائید.........!!

تازه چشمم به تلفن مستقیم افتاد که سیمش وسط زمین و هوا تاب میخورد و گوشیش توی دست من بود.

البته اتفاق خاصی نیفتاد و با عذر خواهی و گفتن این که اشتباه شده قاعله ختم به خیر شد اما اپراتور حق داشت که حرف منو باور نکنه،  آخه کدوم آدم عاقلی شماره منشی رو با پلیس اشتباه میگیره؟؟